Արմեն Խաչատրյան. Հայաստանի անկախության պատմության մեջ ամենամեծ ազգային աղետներից մեկը գրանցած Նիկոլ Փաշինյանը
Նիկոլ Փաշինյանը, փորձելով պատասխանել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ընդամենը մի քանի նախադասությամբ արված գնահատականին, հրապարակել է մի ամբողջ «մեղադրական» ճառ՝ սկսելով 1990-ականներից։
Մի կողմ թողնելով այն, որ այդ հիստերիկ գրառման տեղեկատվական հիմքը ամբողջովին կառուցված է ստի, կեղծիքի, մանիպուլացիաների վրա, իր ձեւով պատասխանենք։
- Հայաստանի անկախության պատմության մեջ ամենամեծ ազգային աղետներից մեկը գրանցած,
- 44-օրյա պատերազմում երկիրը պարտության տարած, հազարավոր զոհերի ու անհետ կորածների ճակատագրի առջև պատասխանատվությունից այդպես էլ չազատված,
- Շուշին ու Հադրութը կորցրած, Արցախը շրջափակման և ապա հայաթափման ճանապարհով անցած,
- 120 հազար հայերի հայրենազրկման քաղաքական պատասխանատվությունը կրող,
- Հայաստանի ինքնիշխան տարածքի նկատմամբ ադրբեջանական ոտնձգություններին համարժեք պատասխան չտված,
- պետականության անվտանգության երաշխիքները սեփական քաղաքական հաշվարկներին զոհաբերած,
- ազգային համերաշխության փոխարեն հասարակությունը թշնամական ճամբարների բաժանած,
- դատական համակարգի անկախությունը կուսակցական հավատարմությամբ փոխարինած,
- իրավապահ համակարգը քաղաքական հաշվեհարդարի գործիք դարձնելու մեջ մեղադրվող,
- քննադատությունը պետական դավաճանության հետ նույնացնող,
- լրագրողին ու ընդդիմախոսին վիրավորելը քաղաքական խոսույթի նորմ դարձրած,
- սեփական սխալների համար միշտ ուրիշներին մեղադրող, իսկ հաջողությունների համար միայն իրեն գովերգող,
- ժողովրդին խաղաղություն խոստացած, բայց երկիրը պատերազմից հետո ավելի անպաշտպան վիճակում թողած,
- պետական կառավարման փոխարեն անձնական հավատարիմների համակարգ ստեղծած,
- սեփական իշխանության վերարտադրությունը պետական շահից վեր դասած Նիկոլ Փաշինյանը։
Բայց այս ամենից էլ ավելի ուշագրավ է մի հանգամանք։
Դու փորձում ես պատմության դատավորի դիրքից դատել մի մարդու, որի քաղաքական գործունեության ամբողջ շրջանը որպես օրինակելի փորձ վաղուց դարձել է պատմական ուսումնասիրության առարկա։ Իսկ քո իշխանության աղետաբեր շրջանը դեռ շարունակվում է, և դու դեռ ամեն օր նոր նյութ ես ավելացնում այդ պատմությանը։
Եթե անգամ տեսականորեն ընդունենք, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի նախագահության տարիների քաղաքական որոշումները կարելի է քննադատել, վիճարկել, նույնիսկ ամենախիստ գնահատականներ տալ՝ որպես քաղաքական բանավեճի բնականոն մաս, միեւնույն է այդ ամենը չի կարող քեզ ազատել քո կառավարման աղետաբեր ու ազգակործան արդյունքների պատասխանատվությունից։
Լավ, ասենք ու քո թվարկած բոլոր մեղադրանքները տեղին են, հիպոթետիկ, էլի, դա քեզ իրավունք տալի՞ս է Հայաստանի վարչապետի պաշտոնից հայհոյել, նվաստացնել լրագրողներին և սեփական ժողովրդի հետ խոսել այնպես, ինչպես քեզ հարմար է։
Պետության ղեկավարի արժանապատվությունը չափվում է ոչ թե նրանով, թե որքան մեղադրանք կարող է ներկայացնել իր նախորդներին, այլ նրանով, թե որքան պատասխանատվություն է պատրաստ ստանձնել սեփական որոշումների համար։
Պատմությունը քո ֆեյսբուքյան գրառումներով չի գրվելու։ Իսկ քո կառավարման արդյունքների մասին պատմությունը գրելու է առանց քո խմբագրումների, իսկ քանի որ արդեն գիտես ի՞նչ է գրելու, դրա համար էլ հիստերիադ վերջ չունի։


