Թելման Պետրոսյան. Ձեր անցած ճանապարհը շարունակում է մնալ կարևոր ուղեցույց
Կան մարդիկ, որոնց կենսագրությունը չի սահմանափակվում անձնական տարեթվերով։ Այն դառնում է պետության կենսագրության մի հատված։ Ձեր անունը հենց այդ շարքում է։
Դուք եղաք անկախ Հայաստանի միակ Նախագահը, ով ստանձնեց իշխանությունը ոչ պատրաստ պետության, այլ նոր ծնվող պետականության պայմաններում։ Երբ չկային կայացած ինստիտուտներ, չկային հստակ ուղեցույցներ, և յուրաքանչյուր որոշում ուներ անդառնալի գին։
Դուք առաջնորդեցիք երկիրը այն տարիներին, երբ քաղաքականությունը ոչ թե մրցակցություն էր, այլ գոյության պայքար։ Եվ այդ պայքարում Դուք ընտրեցիք ոչ թե հարմար ճանապարհը, այլ պետականորեն ճիշտը։
Ձեզ հաճախ քննադատեցին խիստ լինելու համար, սառը հաշվարկի համար, իրականությունը առանց զարդարանքի ներկայացնելու համար։ Բայց պետությունները կործանվում են ոչ թե ճշմարտությունից, այլ պատրանքներից։
Դուք երբեք չփորձեցիք պետական մտածողությունը փոխարինել հուզական կոչերով։
Չփորձեցիք ժողովրդի վստահությունը շահել հեշտ խոստումներով։
Ձեզ համար իշխանությունը նպատակ չէր, այլ գործիք՝ պետությունը պահելու համար։
Ձեր ընդունած որոշումները հաճախ անհարմար էին, երբեմն՝ ցավոտ, բայց դրանք ծնված էին ոչ թե պահի պահանջից, այլ երկարաժամկետ հաշվարկից։ Այդ հաշվարկը ժամանակի ընթացքում դարձավ առավել հասկանալի, երբ պարզվեց՝ այն, ինչ մերժվում էր հուզականորեն, իրականում միակ հնարավոր ելքն էր։
Տարիներ անց շատերը ստիպված եղան խոսել նույն լեզվով, որն առաջ ժամանակին մերժվում էր։
Շատերը կրկնեցին այն, ինչ Դուք ասել էիք՝ առանց ունենալու նույն պատասխանատվությունը կրելու քաջությունը։
Դուք հեռացաք իշխանությունից ոչ թե պարտության, այլ համոզմունքի արդյունքում։
Հեռացաք, որովհետև պետականությունը Ձեր համար ավելի բարձր արժեք էր, քան աթոռը։
Եվ դա այն գիծն է, որը հազվադեպ է քաղաքականության մեջ, բայց հենց դա է տարբերակում պետական գործչին սովորական պաշտոնյայից։
Այսօր, երբ Հայաստանի առաջ կանգնած մարտահրավերները կրկին պահանջում են սառը միտք և խորը հաշվարկ, Ձեր անցած ճանապարհը շարունակում է մնալ կարևոր ուղեցույց։ Ոչ որպես կրկնության կոչ, այլ որպես մտածողության չափանիշ։
Ծնունդդ շնորհավոր, պարոն Նախագահ։
Առողջություն Ձեզ և ներքին խաղաղություն՝ մի մարդու համար, ով իր անունը գրել է ոչ թե կարգախոսներով, այլ պետության ճակատագրով։
Հ.Գ Հարգանքով և խոնարհումով՝ հիմնադիր Նախագահ, ձեր բարեկամ Թելման Պետրոսյան